Toczący się od 1967 do 1970 roku konflikt nazwany został wojną na wyczerpanie. Gamal Abdel Naser wierzył, że przedłużający się zatarg doprowadzi do osłabienia Izraela. W trakcie konfliktu dochodziło do operacji desantowych, naruszeń przestrzeni powietrznych, ostrzałów i wypadów komandosów na tyły wroga. Egipt chciał przez to utrzymać zainteresowanie międzynarodowe sytuacją nad Kanałem Sueskim i zyskać sojuszników. Naser otrzymał szeroką pomoc wojskową ze Związku Radzieckiego. Z kolei Izrael nie chciał pokazać słabości i wycofać się z pozycji na zachodzie Synaju mimo strat wśród żołnierzy stacjonujących na linii Bar-Lewa. Obszar walk w trakcie wojny na wyczerpanie był również poligonem doświadczalnym dla nowego sprzętu amerykańskiego i radzieckiego.
Operacje Bustan 22 W nocy z 29 na 30 kwietnia żołnierze kompanii rozpoznania 35 Brygady Spadochronowej pod dowództwem kapitana Gada Negewiego i porucznika Icchaka Kotlera zostali przetransportowani śmigłowcami Aérospatiale SA 321 Super Frelon w okolice położone na północ od Luksoru, pomiędzy miastami Asjut i Nadż Hammadi. Miejsce operacji było zlokalizowane około 400 km od linii frontu na Kanale Sueskim. Pierwszym celem ataku były słupy elektryczne i linia elektryczna prowadząca do Kairu z elektrowni przy tamie asuańskiej, na północny zachód od Luksoru.