Niedługo potem malarz zmarł i został pochowany na cmentarzu przy kościele pw. św. Jakuba w Lubiążu. Powodem przedwczesnej śmierci była prawdopodobnie choroba weneryczna. Jego małżonka wraz z synem wyjechała do rodzinnej Nysy, gdzie po śmierci syna w 1713 r. po raz drugi wyszła za mąż w 1716 r. Naukę malarskiego rzemiosła odbył w pracowni ojca, zostając jego głównym pomocnikiem. W swoim testamencie z 1706 r. ojciec uczynił go swoim spadkobiercą, zapisując mu m.in. tysiąc talarów, nieukończone obrazy, płyty graficzne i rysunki. Zmarł zaledwie cztery dni po śmierci ojca. Pracownię przejął jego brat przyrodni Jan Krzysztof Liszka. Jego artystyczna twórczość jest ściśle związana z działalnością malarskiego warsztatu ojca. Zapewne miał swój udział w powstawaniu wielkoformatowych dzieł ołtarzowych oraz wystroju kościoła św. Józefa w Krzeszowie. Nie znamy ani jednego sygnowanego lub potwierdzonego źródłowo dzieła Willmanna Młodszego. Atrybucje niemieckich historyków sztuki, znawców twórczości Willmnnów (np. Rüdiger Grimkowski błędnie przypisuje mu 20 obrazów z cyklu Żywot i cuda św. Jadwigi w bazylice św. Jadwigi w Trzebnicy) wydają się wątpliwe. Przypisywane dzieła Cykl 9 antepediów ołtarzowych w kościele pomocniczym pw. św.