Doczo Nikołow Christow (bułg. Дочо Николов Христов, ur. 2 marca 1895 w Sewliewie, zm. 26 października 1945) – bułgarski prawnik i polityk, minister spraw wewnętrznych Bułgarii w latach 1943–1944, deputowany do Zgromadzenia Narodowego 25. kadencji.
Życiorys Ukończył gimnazjum w Sewliewie, a następnie podjął pracę nauczyciela w Łukowicie. W 1915 ukończył szkołę oficerów rezerwy i walczył na froncie I wojny światowej jako dowódca kompanii w 57 pułku piechoty. Za dzielność został odznaczony Orderem Waleczności. Po zakończeniu wojny związał się ze Zjednoczoną Partią Narodowo-Postępową, a od 1923 z Porozumieniem Demokratycznym. W tym czasie pełnił funkcję sekretarza ministra Cwjatko Boboszewskiego. W 1924 ukończył studia prawnicze na uniwersytecie sofijskim i podjął pracę adwokata. W latach 1924–1932 zasiadał w radzie miejskiej Sofii. W 1940 został wybrany deputowanym do Zgromadzenia Narodowego 25. kadencji. Frederich Chary określił Christowa jako jednego z czołowych antysemitów w gronie deputowanych.