Zenon Szołginia (ur. w Busku, zm. 10 listopada 1920) – podpułkownik C. K. Żandarmerii.
Życiorys Urodził się w Busku. Podjął służbę wojskową w C. K. Obronie Krajowej. Został mianowany na stopień kadeta z dniem 1 września 1885, w 1888 awansowany na stopień podporucznik z dniem 1 listopada 1888. Od 1885 był zastępcą oficera w Bukowińskim Batalionie Piechoty Obrony Krajowej Nr 75 w Radautz. W maju 1889 został przeniesiony do Batalionu Obrony Krajowej Nr 57 w Sanoku, w którego szeregach służył w kolejnych latach.
W 1893 z Batalionu Nr 57 został przeniesiony do C. K. Żandarmerii. Od tego czasu był przydzielony do Komanda Żandarmerii Krajowej Nr 13 na Bukowinę (ze sztabem w Czerniowcach) i służył w Suczawie. W październiku 1895 został awansowany na stopień porucznika żandarmerii z dniem 1 listopada 1895. Po przemianowaniu od około 1896 kierował Oddziałem Nr 3 w Suczawie, przynależnym do Komanda Nr 13. Został lekko ranny podczas wykolejenia się pociągu na linii Kołomyja-Turka. W listopadzie 1900 został awansowany na stopień rotmistrza 2 klasy żandarmerii z dniem 1 listopada 1900.