Jerzy Piłat (ur. 19 sierpnia 1937 w Ostrowi Mazowieckiej, zm. 18 września 2016 tamże) – polski inżynier budownictwa, profesor doktor habilitowany inżynier Politechniki Warszawskiej, specjalista w zakresie budownictwa drogowego.
Życiorys Syn ppłk Karola Piłata, żołnierza dwóch wojen światowych, uczestnika walk o niepodległość II RP i bitwy o Monte Cassino oraz członka Legionów Polskich, Polskiej Organizacji Wojskowej i Polskich Sił Zbrojnych oraz Marii Piłat, z d. Matuszewicz. Miał siostrę, Krystynę.
W 1966 ukończył studia na Wydziale Komunikacji Politechniki Warszawskiej, uzyskał wówczas tytuł magistra inżyniera budowy dróg i lotnisk. Od 1967 pracował w Katedrze Chemii i Technologii Materiałów Budowlanych Politechniki Warszawskiej. Od 1968 prowadził ćwiczenia laboratoryjne, wykłady, seminaria i ćwiczenia z przedmiotów Inżynieria Produkcji Budowlanej oraz Inżynieria Komunikacyjna, stworzył programy nauczania tych przedmiotów. Wykładał również na studiach podyplomowych i doktoranckich. W 1976 uzyskał stopień doktora nauk technicznych, w 1995 habilitował się, a w 2000 został mianowany profesorem. Pracował w Zespole Drogowym pod kierunkiem prof. Włodzimierza Skalmowskiego, doc. Haliny Łopieńskiej i prof. Marii Kalabińskiej.