Grobowiec w Skoczce – grobowiec kultury ceramiki sznurowej zlokalizowany w Skoczce na Pałukach (obecnie w obrębie wsi Smogulec w gminie Gołańczred. Marzena Szmyt, Piotr Chachlikowski, Janusz Czebreszuk, Marcin Ignaczak, Przemysław Makarowicz, VIR BIMARIS. Od kujawskiego matecznika do stepów nadczarnomorskich. Studia z dziejów międzymorza bałtycko-pontyjskiego ofiarowane Profesorowi Aleksandrowi Kośko, s. 124, 127).
Grobowiec został odkryty i opisany w 1930 przez prof. Józefa Kostrzewskiego w artykule Neolityczny grób skrzynkowy ze SkoczkiStefan Nosek, Kultura amfor kulistych na Lubelszczyźnie, w: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, Sectio F, Nauki Filozoficzne i Humanistyczne 5/1950, s. 127. Jest to obiekt ułożony z 15 głazów w formie prostokątnej skrzyni o długości niecałych sześciu metrów i szerokości około metra. Grób zawierał kości dziewięciu osób, w tym dwu młodocianych. Obok kości zmarłych zawierał dary grobowe - pięć naczyń, dwie siekierki krzemienne, cztery wióry krzemienne, grocik strzały (niewykończony, o kształcie trapezu), dłuto kościane, wisior kamienny, sześć guzów bursztynowych, cztery paciorki oraz resztki mięsa wieprzowego.