Lubomír Doležel (ur. 3 października 1922 w Lesnicach, zm. 28 stycznia 2017 w Weronie) – czeski językoznawca i teoretyk literatury. Do jego zainteresowań naukowych należały: stylistyka, lingwistyka matematyczna, semiotyka, estetyka, logika, filozofia analityczna, filozofia języka, cybernetyka oraz teoria światów fikcyjnych.
Życiorys W 1941 roku zdał maturę, po czym studiował bohemistykę i rusycystykę na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Karola w Pradze. Studia ukończył w 1949 roku (PhDr.).
Przez pięć lat nauczał w szkołach średnich. W 1953 roku rozpoczął pracę w Instytucie Języka Czeskiego Czechosłowackiej Akademii Nauk, wpierw jako asystent i aspirant naukowy, a później jako pracownik naukowy. Stopień kandydata nauk uzyskał w 1958 roku, a habilitację otrzymał w 1962 roku.
W latach 1965–1968 przebywał jako profesor wizytujący na Uniwersytecie Michigan. W 1969 roku został mianowany profesorem języka i literatury czeskiej na Uniwersytecie w Toronto, a w 1982 roku został powołany na stanowisko profesora literaturoznawstwa porównawczego (ze specjalizacją w teorii literatury). W 1988 roku przeszedł na emeryturę jako profesor emeritus.