W latach 1973–1978 pracował również w Akademii Spraw Wewnętrznych w Warszawie.
W latach 1990–1993 był sędzią Sądu Najwyższego, a w latach 1993–2000 sędzią Naczelnego Sądu Administracyjnego (Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi).
Zasiadał w Komitecie Nauk Prawnych PAN (1975–1980), Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów i Państwowej Komisji Akredytacyjnej w Zespole Kierunków Studiów Społecznych i Prawnych. W latach 1980–1981 był radnym Rady Narodowej miasta Łodzi.
Od 1960 był członkiem PZPR, od 1976 Łódzkiego Towarzystwa Naukowego.
W PRL został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim i Krzyżem Oficerskim Odrodzenia Polski, a także Medalem 30-lecia Polski Ludowej i Medalem 40-lecia Polski Ludowej. W 2000 został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski., w 2005 Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski..
Pośmiertnie został uhonorowany publikacją: Idea kodyfikacji w nauce prawa administracyjnego procesowego. Księga pamiątkowa Profesora Janusza Borkowskiego, red. nauk. Zbigniew Kmieciak, Wojciech Chróścielewski (Warszawa 2018).
Zmarł 18 lutego 2012. Został pochowany 23 lutego 2012 na cmentarzu komunalnym Doły w Łodzi.