3 stycznia 1919 został przyjęty Wojska Polskiego z dniem 10 listopada 1918 i zatwierdzeniem stopnia podporucznika, nadanego przez generała majora Edwarda Śmigły-Rydza jako ministra wojny w Tymczasowym Rządzie Ludowym Republiki PolskiejDz. Rozk. Wojsk. Nr 5 z 18 stycznia 1919, poz. 201.. Otrzymał przydział do III baonu w 25 pułku piechoty. Walczył na wojnie z Ukraińcami. Poległ 8 stycznia 1919 pod Ukrynowem. 19 sierpnia 1920 został pośmiertnie zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich. Był kawalerem, dzieci nie miał.
Nazwisko i imię Władysława Tarady zostało wyryte na kamiennej tablicy „Miasto Bochnia swoim Bohaterom 1920–1930”, umieszczonej na ścianie frontowej budynku starostwa w Bochni.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6330 – pośmiertnie, 17 maja 1922. Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 6 czerwca 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”... Krzyż Pamiątkowy 6 pułku piechoty Legionów Polskich Srebrny Medal Waleczności I klasy
Przypisy
Bibliografia