XX lecie międzywojenne Po zakończeniu wojny przez pewien czas służył w straży granicznej po czym wstąpił do Reichsheer. Po utworzeniu 100 tysięcznej armii trafił do 3 pułku artylerii gdzie został dowódcą baterii. Od 1924 roku w sztabie. W 1925 przeniesiony do Berlina, do Ministerstwa Obrony gdzie 1 maja tego roku został awansowany na majora (Major), zaś latem przeniesiono go do Sztabu Generalnego do Gruppenkommando 2 w Kassel, by z początkiem 1927 wrócić do Ministerstwa Obrony do Berlina. Latem 1929 został dowódcą III Dywizjonu 2 Pułku Artylerii w Itzehoe. 1 lutego 1930 został awansowany na podpułkownika (Oberstleutnant). Dwa lata później, 1 kwietnia 1932 zrezygnował z dowodzenia po czym został mianowany dowódcą Twierdzy Kłodzko. W tym czasie (1 lutego 1933) otrzymał stopień pułkownika (Oberst). 1 kwietnia 1935 roku został dowódcą Artillerie – Kommandeur 8, pełniąc tę funkcję został 1 listopada 1935 awansowany na generała brygady (Generalmajor). W kwietniu 1937 zrezygnował ze swojego obecnego stanowiska po czym, 1 października, otrzymał dowództwo 31 Dywizji Piechoty zastępując na tym stanowisku gen. Herberta Fischera. 1 stycznia 1938 otrzymał stopień generała dywizji (Generalleutnant).