W 1935 awansował na stanowisko sekretarza generalnego w ministerstwie spraw zagranicznych. W 1936 przewodniczył delegacji bułgarskiej na konferencji w Montreux. W 1936 objął stanowisko ministra oświaty, a w 1938 ministra spraw wewnętrznych w gabinecie Georgi Kjoseiwanowa. W czasie II wojny światowej był ambasadorem Bułgarii w Szwecji. Po przejęciu władzy przez komunistów we wrześniu 1944 zdecydował się pozostać w Szwecji. Był wykładowcą prawa na uniwersytecie w Uppsali.
Był żonaty (żona Anna Marija), miał dwoje dzieci (Radę i Kamena). W 1994 ukazało się pośmiertne wydanie pamiętników Nikołaewa (Fragmenti ot memoari).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci uczelni wojskowych Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Paryskiego Kategoria:Ambasadorowie Bułgarii Kategoria:Bułgarscy sędziowie Kategoria:Bułgarscy wojskowi Kategoria:Bułgarscy ministrowie edukacji Kategoria:Bułgarscy ministrowie spraw wewnętrznych Kategoria:Bułgarscy autorzy pamiętników i dzienników Kategoria:Bułgarscy redaktorzy naczelni Kategoria:Deputowani do Bułgarskiego Zgromadzenia Narodowego Kategoria:Ludzie urodzeni w Szumenie Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Carstwo Bułgarii) Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Zmarli w 1961