Totman, starsi asystenci Andrewsa; pilot samolotu kpt. Robert H. Shannon z 330 Dywizjonu Bombowego 93 Grupy Bombowej; drugi pilot kpt. Joseph T. Johnson; nawigator kpt. James E. Gott; oraz pozostali członkowie załogi sierż. Lloyd C. „George” Weir; sierż. techn. Kenneth A. Jeffers; oraz sierż. sztab. Paul H. McQueen.
Andrews był najwyższym rangą oficerem alianckim, który zginął na służbie do tego czasu w toku II wojny światowej. W chwili śmierci był dowódcą sił Stanów Zjednoczonych w Europejskim Teatrze Działań Wojennych. Został pochowany na Cmentarzu Narodowym w Arlington.
Upamiętnienie Jego imieniem została nazwana Baza Sił Powietrznych Andrews w stanie Maryland, koszary armii amerykańskiej Andrews Barraks Berlinie, Frank Andrews Boulevard na międzynarodowym lotnisku Alexandria w Luizjanie, nieistniejące już Lotnisko Generała Andrewsa w Santo Domingo na Dominikanie, Andrews Engineering Building w Eglin Air Force Base, aleję Andrewsa w Pasay na Filipinach, a także Andrews Theatre w Keflavík Naval Base na Islandii.
Przypisy
Bibliografia