W trakcie tej samej kadencji Rady Państwa startował w wyborach uzupełniających o opróżniony po zmarłym Leonie Chrzanowskim mandat posła okręgu większej posiadłości Przemyśl-Jarosław i 7 lipca 1899 uzyskał 22 głosy, ulegając Stanisławowi Dąmbskiemu, który otrzymał 42 głosy••••. Był wieloletnim prezesem Organizacji Narodowej 6 okręgu miasta Lwowa••••. Opowiadał się za tym, aby Lwów pozostał miastem polskim. 24 lipca 1912 zasiadł w kierownictwie Związku Organizacji Narodowych we Lwowie. Został członkiem Rady Miejskiej we Lwowie (Sekcji V) kadencji 1913-1918••. Po wybuchu I wojny światowej był sygnatariuszem deklaracji w sprawie legionów, podpisanej 10 listopada 1914. Przed wyborami parlementarnymi w 1922 był przewodniczącym komitetu wyborczego we Lwowie.
Był żonaty z Anielą Marią Dunin-Siemaszko (córka powstańca styczniowego Jana Dunina-Siemaszki, wcześniej nauczycielka u hr. Stanisława Badeniego, delegatka Macierzy Szkolnej dla Księstwa Cieszyńskiego), z którą miał dzieci, w tym synów Jerzego (1885-1940, oficer) i Augusta (ur. 1888, nauczyciel gimnazjalny).