Dioryctria schuetzeella – gatunek motyla z rodziny omacnicowatych. Zamieszkuje strefę klimatu umiarkowanego w Europie. Gąsienice żerują na liściach i pąkach świerków i jodeł.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1899 roku przez Augusta Fuchsa. Jako miejsce typowe wskazano Rachlau w Niemczech.
Morfologia Samce osiągają od 10 do 11,5 mm, a samice od 9,5 do 12 mm długości przedniego skrzydła; rozpiętość skrzydeł wynosi od 21 do 28 mm. Głowa zaopatrzona jest w głaszczki wargowe o trzecim członie trzykrotnie krótszym od drugiego i nitkowate czułki o długości od 6 do 8 mm. U samca na czułkach występuje kępka łusek pokrywająca pięć ich członów.
Przednie skrzydło porastają łuski barwy szarej, czarnej, białawej i jasnopomarańczowej, formujące nakrapianie oraz wzór z czterema liniami i jedną plamką. Zatarta, a niekiedy zanikła linia przedśrodkowa kontrastuje w części odsiebnej z grubą, czarną kreską. Linia środkowa również kontrastuje w części odsiebnej z czarną kreską, przynajmniej tak szeroką jak ona. Nerkowata plamka środkowa () ma białe zabarwienie i kontrastuje z przyciemnieniem pomiędzy nią a linią środkową. Obszar porośnięty łuskami jasnopomarańczowymi leży poniżej plamki nerkowatej. Silnie ząbkowana linia zaśrodkowa dochodzi do żyłki kostalnej pod kątem około 45°.