Prowadził pionierskie badania geologiczne podczas wypraw Krakowskiego Klubu Wysokogórskiego w Hindukuszu Wysokim (Afganistan i Pakistan) oraz własnych wypraw badawczych w latach 1979 i 1980. Prowadził też wiele autorskich trekingów oraz wędrował też sam po Himalajach Nepalu, Indii, Bhutanu, Sikkimu i Arunachal Pradesh. Posiada wielkie archiwum unikalnych zdjęć z tych terenów.
W latach 1976–1981 pracował jako mineralog i petrograf w Oddziale Karpackim Instytutu Geologicznego w Krakowie, zajmując się m.in. egzotykami karpackimi.
Zajmuje się studiami tybetańskimi od 1981 roku. Odbył liczne wyjazdy studyjne do Tybetu (ChRL) i na tereny tybetańskie w Indiach (Spiti, Lahaul, Ladakh, Zanskar, Nubra), Nepalu (Mustang, Helambu, Solo Khumbu), Bhutanie, Sikkimie i Arunachal Pradesh (Tawang i okolice). Po licznych wyjazdach studyjnych i pobytach w klasztorach tybetańskich stał się ekspertem w dziedzinie ikonografi i sztuki wadżrajany. W związku z nabytym doświadczeniem został zaproszony do międzynarodowego zespołu tybetologicznego – Thangstong Gyalpo Project. Wykładał filozofię orientalną, a także sztukę, ikonografię i rytuały buddyzmu tybetańskiego na Uniwersytecie Jagiellońskim. Opracował kolekcję sztuki tybetańskiej dla Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie.