W latach czterdziestych był jednym z pionierów kardiochirurgii na zamkniętym sercu, zajmujących się leczeniem wrodzonych wad serca takich jak np. tetralogia Fallota. W 1948 wykonał jako pierwszy, z użyciem nowej techniki chirurgicznej przez dostęp z prawej komory na bijącym sercu, poszerzenia zwężonej zastawki tętnicy płucnej. Zabieg znany jest jako „Operacja Brocka"Brock RC, Pulmonary valvotomy for the relief of congenital pulmonary stenosis (report of three cases). Brit Med J, 1948;1:1121-1126.. Jednocześnie wykonywał, równolegle z chirurgami amerykańskimi – Horace'em Smithym, Dwightem Harkenem i Charlesem Baileyem – operacje zwężonej zastawki mitralnej.
Za wkład w rozwój medycyny został wielokrotnie uhonorowany tytułem doktora honoris causa wielu uniwersytetów: University of Cambridge, Uniwersytet Hamburski, Uniwersytet Ludwika i Maksymiliana w Monachium i University of Leeds. W 1966 został uhonorowany Medalem Listera.
5 lipca 1965 otrzymał z rąk królowej Elżbiety II tytuł sir stając się: Baron Brock of Wimbledon i od tej pory miał prawo zasiadania w Izbie Lordów.
Przypisy
Kategoria:Kardiochirurdzy Kategoria:Brytyjscy kardiochirurdzy Kategoria:Ludzie urodzeni w Londynie Kategoria:Ludzie związani z Londynem Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Zmarli w 1980