Zygmunt Stefański (ur. w okolicach Chersonia, zm. 4 listopada 1980 w Warszawie) – oficer Wojska Polskiego i Straży Granicznej w II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Stanisława i Janiny z Krzyczkowskich. W 1918 walczył na froncie polsko-ukraińskim w oddziałach polskich przybyłych z Francji. W styczniu 1919 skierowany do 12 pułku Ułanów Podolskich i w jego szeregach walczył na frontach wojny polsko-bolszewickiej. Za bohaterstwo w walce podczas bitwy pod Chołosowem z oddziałami 1 Armii Konnej S. Budionnego, która miała miejsce 14 sierpnia 1920, odznaczony został orderem „Virtuti Militari” V klasy.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku. 8 sierpnia 1921 został urlopowany, a w 1924 ponownie powołany do służby wojskowej z przydziałem do 13 pułku ułanów. W 1926 ukończył gimnazjum w Warszawie. 15 lipca 1927 został mianowany podporucznikiem ze starszeństwem z 1 lipca 1925 i 653. lokatą w korpusie oficerów rezerwy kawalerii. Od 1929 służył w Straży Granicznej. W 1933 awansowano go na porucznika rezerwy. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas w grupie oficerów „pełniących służbę w Straży Granicznej”.