18 grudnia 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem awansu na porucznika, ogłoszonego w rozkazie generała majora ŚmigłegoDz. Rozk. Wojsk. Nr 2 z 12 stycznia 1919, poz. 55.. Służył w 7 pułku ułanów na stanowisku dowódcy szwadronu. 31 stycznia 1919 na własną prośbę został zwolniony z czynnej służby i zaliczony do I rezerwyDz. Rozk. Wojsk. Nr 14 z 8 lutego 1919, poz. 495.. Powierzono mu obowiązki inspektora Okręgu Szkolnego Augustowskiego z siedzibą w Augustowie..
W lipcu 1920 powrócił do armii i otrzymał przydział do 7 pułku ułanów. W jego szeregach walczył na froncie przeciwbolszewickim. Za bohaterstwo w walce odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. 27 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu rotmistrza, w kawalerii, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich. Po zdemobilizowaniu wrócił do pracy w oświacie.
19 maja 1926, cztery dni po zamachu stanu, napisał do Ministerstwa Spraw Wojskowych list o treści: ”wobec przystąpienia do buntu i złamania przez 7 Pułk Ułanów przysięgi żołnierskiej na wierność Rzeczypospolitej i Konstytucji, uważam wszelkie węzły moralne, łączące mnie niegdyś z tym pułkiem, za definitywnie zerwane.