Janem Obalskim) kierownictwo pracowni manometrycznej w Głównym Urzędzie Miar i pracowni pomiaru przepływu gazu (przy współpracy z dr. Witoldem Kasperowiczem). Opracowywał projekty przyrządów kontrolnych oraz przepisy i instrukcje legalizacyjne o sprawdzaniu gazomierzy. Należał do ludzi o gruntownej i wszechstronnej wiedzy. Swoją działalność naukowo-badawczą i zawodową stale rozwijał i wzbogacał nowymi doświadczeniami, stosując je w praktyce laboratoryjnej Głównego Urzędu Miar. Ze szczególnym zainteresowaniem śledził rozwój technik pomiarowych parametrów gazu i gęstości oraz ciśnienia i natężenia przepływu. Stale uzupełniał swą wiedzę w tej dziedzinie podejmując dodatkowe studia:
na Politechnice Lwowskiej u profesora R. Witkiewicza przeszedł kurs pomiarów gazu ziemnego (połączony z pokazami w Borysławiu i Drohobyczu), w Instytucie Higieny w Warszawie – kurs techniki sanitarnej m.in. u prof. Kasprzaka (razem z Janem Obalskim), w Państwowym Instytucie Matematycznym – kurs na temat tensorów, teorii prawdopodobieństwa, odwzorcowania konforemnego u prof. Wróbla i prof.