thumb|240px|Grób Elżbiety Fonberg na Cmentarzu Powązkowskim Elżbieta Wiktoria Fonberg (ur. 10 sierpnia 1920 w Natolinie, zm. 9 września 2005daty życia wg tablicy nagrobnej) – polska neurofizjolog.

Życiorys Studiowała medycynę początkowo (podczas II wojny światowej i okupacji niemieckiej) na tajnych kompletach prowadzonych przez wykładowców Uniwersytetu Warszawskiegonota biograficzna do: Elżbieta Fonberg, Nerwice a emocje. Fizjologiczne mechanizmy, Ossolineum, Wrocław, 1979, 4 str. okł, . Studia ukończyła na tej samej uczelni w 1947 i pozostawszy na niej pracowała jako asystent w Zakładzie Histologii i Embriologii. W 1948 przeniosła się do Zakładu Neurofizjologii Instytutu Biologii Doświadczalnej im. Marcelego Nenckiego PAN w Łodzi. Pracowała tam do 1956 pod kierunkiem prof. Jerzego Konorskiego. W 1956 (wraz z całym Instytutem) przeprowadziła się do WarszawyPolskie Towarzystwo Etologiczne, Elżbieta Fonberg.

Doktoryzowała się w 1959, a habilitowała w 1963 w zakresie neurofizjologii. W latach 1964–1971 była docentem, a w 1971 otrzymała tytuł profesora. Od 1966 do 1990, czyli do przejścia na emeryturę, kierowała Pracownią Układu Limbicznego.