Franz Schalk (ur. 27 maja 1863 w Wiedniu, zm. 3 sierpnia 1931 w Edlach, w Dolnej Austrii) – austriacki dyrygent i pedagog; dyrektor Opery Wiedeńskiej; młodszy brat Josefa Schalka.

Życiorys W latach 1875–1881 studiował w Konserwatorium Wiedeńskim grę na skrzypcach u Josefa Hellmesbergera, grę fortepianową u Juliusa Epsteina i teorię muzyki u Antona Brucknera. Był dyrygentem w Reichenbergu (1888–1890), Grazu (1890–1895) i Pradze (1895–1898). Dyrygował gościnnie w londyńskim Covent Garden w latach 1898, 1907 oraz w 1911, kiedy to Pierścień Nibelunga Richarda Wagnera pod jego dyrekcją odniósł ogromny sukces. W sezonie 1898/1899 był dyrektorem nowojorskiej Metropolitan Opera, a następnie kapelmistrzem Königlische Kapelle Opery Berlińskiej.

W latach 1904–1921 prowadził koncerty w . Organizował wystawianie pod swoją dyrekcją oper Mozarta w cesarskim Hofburgu. Był współzałożycielem Festiwalu w Salzburgu. W latach 1909–1919 prowadził klasę dyrygentury w Konserwatorium Wiedeńskim.