Malarz zastosował niski punkt widzenia, który w połączeniu z ciemnymi barwami uwydatnia przedstawioną postać. Światło pochodzące z lewej strony skupia się na twarzy modela o szerokim czole, lekko uchylonych ustach, i inteligentnych, ciemnych oczach o uważnym, penetrującym spojrzeniu. Goya zastosował szybkie i precyzyjne pociągnięcia pędzlem, czego efekt widoczny jest na krześle, haftach czy oprawach książek. Twarz i ręka są oddane szczegółowo.
Według José Camóna Aznara Goya inspirował się portretem Gregoria Mayánsa y Siscara przypisywanym Louisowi-Michelowi van Loo. Jednak Juan J. Luna uważa, że portret francuskiego malarza jest w porównaniu do dzieła Goi zbyt dynamiczny, a malarz inspirował się raczej angielskim portretem znanym mu z rycin.
Proweniencja Obraz należał do różnych kolekcji prywatnych i galerii: hrabiego de Robres w Saragossie, barona de Sangarren w Saragossie, Ricarda Traumanna w Madrycie, José de Santamaría w Paryżu, Galerii Sedelmeyer w Paryżu, Wildenstein Galleries w Nowym Jorku i Josiah K. Lilly Jr. w Indianapolis. Dzięki darowiźnie od Krannert Charitable Trust portret stał się częścią kolekcji Indianapolis Museum of Art w 1975 roku.
Przypisy
Kategoria:Portrety autorstwa Francisca Goi Kategoria:Portrety postaci historycznych Kategoria:Obrazy w Indianapolis Museum of Art