Jakub Purłan na stronie skrr.pl w swojej recenzji napisał, że niektórym osobom będzie ciężko przebrnąć przez album, który do końca nie wiadomo, jak mamy odbierać. Sam stwierdził, że płyta nie jest zbyt przyjemna dla ucha.
Druga edycja albumu, ta właściwa, zdobyła przychylniejsze recenzje.
Na portalu Noizz Maciej Wernio w swojej recenzji napisał, że jest to „najbardziej dopracowany album Quebonafide i być może najlepsza płyta w całym jego dorobku.”. Jednak dodał, że brakuje mu na płycie akcentu starego stylu Quebonafide, który odszedł w stronę mainstreamową. Krytyk Rafał Samborski ze strony interia.pl przyznał albumowi ocenę osiem w skali na dziesięć. W swojej recenzji stwierdził, że to jedna z najmocniejszych płyt, jaka wyszła w tym roku, dodając, że takiego Quebonafide chcę się słuchać. Andrzej Cała z Codziennej Gazety Muzycznej również przychylnie ocenił album, wystawiając mu ocenę cztery w skali na pięć. Autor szczególnie zwrócił uwagę na to, iż raper wyniósł się poza ramy swojej twórczości i otworzył na inne gatunki, dodając że to świetna mainstreamowa muzyka.