Order Węgierski Świętej Korony (węg. Magyar Szent Korona Rend) – ustanowiony przez regenta Królestwa Węgier Miklósa Horthyego wysoki order, który swoje statuty otrzymał 3 marca 1943. Przeznaczony był wyłącznie dla cudzoziemców i nadawany za zasługi dla Węgier w trzech nieco różniących się wersjach: pokojowej, wojennej i bojowej. Władze nowo powstałej Republiki Węgierskiej zniosły w 1946 to, a także wszystkie inne dotychczasowe odznaczenia, ustanawiając cały system nowych.

Podział na klasy Order podzielono na: Krzyż Wielki – nagykeresztje Krzyż Komandorski z Gwiazdą – középkeresztje a csillaggal Krzyż Komandorski – középkeresztje Krzyż Oficerski – tisztikeresztje Krzyż Kawalerski – lovagkeresztje Złoty Krzyż – aranykeresztje Srebrny Krzyż – ezüstkeresztje Brązowy Krzyż – bronzkeresztje

Wszystkie klasy w przypadku zasług oddanych w czasie wojny mogły być przyznane dekoracją wojenną, czyli wieńcem z liści dębu (symbolem męstwa – emaliowanym na zielono, położonym pod ramionami), a w przypadku zasług na polu walki mógł być nadawany z mieczami (skrzyżowanymi pod ramionami krzyża i pod wieńcem, z ostrzami skierowanymi do góry).