W Powstaniu Warszawskim walczył w szeregach AK na Starym Mieście, a po dostaniu się do niewoli niemieckiej trafił do obozu przejściowego Dulag-121, skąd został wywieziony do obozu koncentracyjnego w Gross-Rosen (KL Groß-Rosen).
Został skierowany do fabryki Linke Hoffmann Werke (znajdowała się tam filia Nr 1 obozu), gdzie pracował przy montażu towarowych wagonów kolejowych. Na początku grudnia 1944 roku został powtórnie przetransportowany do obozu w Gross Rosen, a miesiąc później wywieziony do filii obozu w Hartmannsdorfie (obecnie Leśna w województwie dolnośląskim). Podczas transportu zapadł na zapalenie płuc i tylko troskliwa opieka dwóch lekarzy, współtowarzyszy niedoli, doktora Hanusza i doktora Kuliga uratowała go od niechybnej śmierci. W dniu 2 lutego 1945 roku obóz został ewakuowany. Od połowy lutego do 8 maja 1945 roku przebywał jako więzień w obozie Reichenau (obecnie Rychnów).