Rok później otrzymał nominację na profesora nadzwyczajnego, a w 1967 roku na profesora zwyczajnego. Na emeryturę przeszedł 30 września 1972 roku. Członek korespondent Akademii Nauk w Tuluzie (1967).
Był długoletnim członkiem Rady Naukowej Instytutu Maszyn Przepływowych PAN w Gdańsku, współzałożycielem (1958) Polskiego Towarzystwa Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej.
Był mężem Haliny. Podczas powstania warszawskiego stracił syna, Andrzeja Jacka Troskolańskiego (1927–1944).
Zmarł 15 lipca 1982 roku w Warszawie, pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A22-6-10).
Publikacje Ogłosił ponad dwieście trzydzieści prac, artykułów, rozpraw, monografii i książek w językach polskim, angielskim, czeskim, francuskim, niemieckim i węgierskim. W okresie międzywojennym od 1921 do 1939 roku opublikował 22 prace w językach: polskim. francuskim i niemieckim, w tym następujące opracowania książkowe: Hydromechanika (1925), Podręcznik dla Sprawdzających wodomierze (1931), Wodomierze sprzężone (1936) i Kalendarz wodomierzowy (1936).