pełnił funkcję instruktora ROPP PZPR w Wągrowcu.
W 1990 założył Głos Wągrowiecki, którego przez 29 lat był redaktorem naczelnym i w którym pełnił rolę dziennikarza, budując jednocześnie zespół. W składzie pierwszej redakcji znaleźli się między innymi: Władysław Purczyński, Jolanta Nowak-Węklarowa, Leokadia Grajkowska, Krystyna Karpińska, Jacek Marcinkowski, Andrzej Słoma. Nowak-Węklarowa, Purczyński, Słoma i Mianowski byli członkami spółki cywilnej, do której od 1991 roku należał Głos Wągrowiecki. Gazeta zainicjowała plebiscyt "Wągrowczanin Roku" oraz wiele innych społecznych i lokalnych inicjatyw, ukazywała się regularnie przez prawie 30 lat – do 4 grudnia 2019 roku. Pismo obejmowało swym zasięgiem powiat wągrowiecki, w tym gminy: Wągrowiec miasto, Wągrowiec gmina, miasto i gmina Gołańcz, miasto i gmina Skoki, gminy: Damasławek, Wapno, Mieścisko, Kcynia, Rogoźno, Janowiec Wielkopolski, Margonin, Budzyń. Nakład Głosu Wągrowieckiego wynosił między 4 a 7 tysięcy egzemplarzy (co dawało tygodnikowi pierwsze miejsce w zestawieniach sprzedaży w regionie). W momencie powstania gazeta była pierwszym niezależnym tytułem lokalnym. Głos był wielokrotnie nagradzany, między innymi przez: Instytut Na Rzecz Demokracji w Europie Wschodniej IDEE, Stowarzyszenie Prasy Lokalnej, Stowarzyszenie Dziennikarzy RP.