W latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych był kolejno selekcjonerem Taranaki (w tym podczas serii obron Ranfurly Shield), zespołu Wyspy Północnej i kadry narodowej. Był także asystentem trenera Taranaki, w 1978 roku samodzielnie prowadził zespół Wyspy Północnej, a przez trzy lata juniorskie zespoły narodowe. Trenerem All Blacks był w latach 1981–1982 i pod jego wodzą drużyna przegrała zaledwie jeden z rozegranych wówczas siedmiu testmeczów, łącznie zaś odniosła dziewięć zwycięstw w jedenastu meczach.
Był także działaczem – prezesem klubu Tukapa, menedżerem kadry U-19 podczas jej wyjazdów, a także prezesem regionalnego i krajowego związku rugby, zasiadał także w jego komisjach.
Varia Za zasługi dla rugby w 1997 roku otrzymał New Zealand Order of Merit w randze oficera, zaś w roku 2009 został – jako jeden z pierwszej trójki, prócz niego byli to również Stan Lay i Norman Read – przyjęty do nowo utworzonej Taranaki Sports Hall of Fame. Na jego cześć zostało nazwane trofeum, o które rywalizowały regionalne drużyny Taranaki oraz Bay of Plenty. Żonaty z Betty, trzy córki. Pracował jako kierowca cysterny w Caltex.
Przypisy
Kategoria:Nowozelandzcy zawodnicy rugby union Kategoria:Nowozelandzcy trenerzy rugby union Kategoria:Nowozelandzcy działacze rugby union Kategoria:Urodzeni w 1927 Kategoria:Zmarli w 2017 Kategoria:Ludzie urodzeni w Taurandze