Willi Apel (ur. 10 października 1893 w Chojnicach, zm. 14 marca 1988 w Bloomington w stanie Indiana) – amerykański muzykolog pochodzenia niemieckiego.

Życiorys W latach 1912–1914 studiował matematykę w Bonn i Monachium, a od 1918 do 1921 roku w Berlinie. Uczył się również gry na fortepianie u Leonida Kreutzera, Edwina Fischera, Bruno Eisnera i Carla Adolfa Martienssena. W zakresie muzykologii był samoukiem.

Uczył matematyki i muzyki w Wickersdorf (1922–1928) i Berlinie (1928–1936). W 1936 roku uzyskał na berlińskim Uniwersytecie Humboldtów stopień doktora filozofii na podstawie pracy Accidentien und Tonalitat in den Musikdenkmalern des 15. und 16. Jahrhunderts. W tym samym roku wyemigrował do Stanów Zjednoczonych. Wykładał w Longy School of Music w Cambridge w stanie Massachusetts (1936–1943) oraz na Uniwersytecie Harvarda i Radcliffe College (1938–1942). Od 1937 do 1950 roku był wykładowcą Boston Center for Adult Education w Bostonie. W latach 1950–1963 profesor muzykologii na Uniwersytecie Indiany w Bloomington.