Emil Andrzej Ruecker (Rücker) (ur. 13 października 1897 w Bukareszcie, zm. 15 kwietnia 1934 pod Radomiem) – polski dziennikarz, publicysta, urzędnik Ministerstwa Spraw Zagranicznych II RP.
Życiorys Pochodził ze spolonizowanej rodziny austriackiej. Syn Antoniego Rückera i Leopoldyny z Tenerów. Od 1926 był mężem Marii z Łubieńskich (1900–1934), m.in. założycielki Komitetu Towarzystw Polskich w Wolnym Mieście Gdańsku i prezeski Towarzystwa Polek w Sopocie (1927–1931).
Po ukończeniu szkoły średniej, w 1916 został powołany do armii austriackiej z przydziałem do 34. Pułku Piechoty w Jarosławiu. Po zwolnieniu z wojska (ze względu na zły stan zdrowia) studiował filozofię i literaturę na UJ w Krakowie. Od 1 października 1920 rozpoczął pracę w MSZ na stanowisku referenta prasowego Poselstwa Polskiego w Bukareszcie, które sprawował do 1 maja 1921. Następnie był uczestnikiem III powstania śląskiego (od 2/3 maja do 5 lipca 1921). Od stycznia 1925 do czerwca 1931 był redaktorem naczelnym pisma „Baltische Presse” w Gdańsku. Wchodził też w skład zespołu redakcyjnego „Rocznika Gdańskiego”. W lipcu 1927 był inicjatorem utworzenia Syndykatu (Koła) Dziennikarzy Polskich na terenie Wolnego Miasta Gdańska, którego w latach 1927–1929 był prezesem. Od 1 lipca 1931 ponownie pracował w MSZ w Wydziale Prasowym.