W 1922 wydano jej jedyną powieść – Miłość (), która ma silne cechy autobiograficzne i wyraża idee moralne Stöcker.

25–26 października tego samego roku zgromadzenie ogólne „Federacji Ochrony Macierzyństwa” decydowało o nowych wytycznych, które zostały opracowane przy znacznym udziale Stöcker. Ograniczenie ochrony macierzyństwa i reformy seksualnej zostało zniesione, a zaangażowanie na rzecz pacyfizmu wysuwało się na pierwszy plan. W latach 1922–1932 Stöcker była członkiem zarządu „Niemieckiej Ligi Praw Człowieka”. 1 czerwca 1923 współzałożyła „Towarzystwo Przyjaciół Nowej Rosji”. W 1926 Stöcker dołączyła do „Grupy rewolucyjnych pacyfistów”, która w swoim programie opisywała kapitalistyczny porządek społeczny jako główne źródło wojny. W 1928 brała udział w drugim Międzynarodowym Kongresie Reformy Seksualnej w Kopenhadze.

13 listopada 1929 pojawiła się pamiątkowa publikacja w związku z sześćdziesiątymi urodzinami Stöcker, która uznała jej pracę na rzecz emancypacji kobiet, zwłaszcza w dziedzinie ochrony macierzyństwa, oraz jej zaangażowaniu na rzecz pokoju.