Kościół Sant’Aponal (nazwa w języku weneckim, wł. chiesa di Sant’Apollinare, pl. kościół św. Apolinarego) – rzymskokatolicki kościół w Wenecji, w dzielnicy (sestiere) San Polo. Administracyjnie należy do Patriarchatu Wenecji. Jest kościołem filialnym w parafii San Silvestro I Papa, wchodzącej w skład dekanatu San Polo – Santa Croce – Dorsoduro. Został ufundowany w XI wieku przez pochodzące z Rawenny rody Scevola (lub Sciacola) i Rampani otrzymując wezwanie św. Apolinarego, patrona rodzinnego miasta swych fundatorów. Jego obecny wygląd jest efektem XV-wiecznej przebudowy. Od 1984 roku zdesakralizowany, pełni funkcję archiwum weneckiego urzędu stanu cywilnego.

Historia XI–XVIII w. Kościół został ufundowany w 1034 roku przez rody Scevola (lub Sciacola) i Rampani otrzymując wezwanie św. Apolinarego, patrona rodzinnego miasta swych fundatorów (znanego w wersji weneckiej jako Sant’Aponal). Pierwsze zapisy na jego temat pochodzą z dokumentów z 1060 roku. Kościół szybko uzyskał uprawnienia kościoła parafialnego. Jednak w 1212 roku Sykard, biskup Cremony i nuncjusz papieski w Wenecji przekazał go, z powodu złego zarządzania, patriarsze Grado, pod którego jurysdykcją pozostawał on przez pewien okres. W 1261 roku w kościele została założona Scuola di San Giovanni Evangelista.