Zwróconych wówczas zostało pięć z ośmiu zabranych wcześniej ołtarzy. Ołtarz główny z obrazem Męczeństwo św. Apolinarego pędzla został tu przeniesiony z kościoła Santa Giustina w Castello, który przekształcono w szkołę. Wkrótce potem nadano kościołowi status oratorium, podporządkowując je parafii San Silvestro I papa. Po śmierci ostatniego współbrata oratorium stało się własnością fabricceriiInstytucja, która zapewnia konserwację i utrzymanie budowli sakralnych, takich jak kościoły San Silvestro.
XX w. W 1929 roku kościół został odrestaurowany. W 1984 roku został zamknięty i przeznaczony na archiwum weneckiego urzędu stanu cywilnego.
Architektura Fasada Kościół ma widoczną tylko fasadę i apsydę, jego boki natomiast są wtopione w zabudowę miejską; domy położone wzdłuż ściany północnej zostały zbudowane na terenie średniowiecznego portyku. Piętnastowieczna, gotycka fasada jest podzielona na trzy części przez pilastry i zwieńczona pięcioma edykułami. Ścianę fasady zdobi duży, marmurowy krucyfiks z końca XIV wieku, wykuty z kamienia istryjskiego. Pod nim znajduje się okrągłe okno, a niżej – płaskorzeźba z początku XVI wieku, przedstawiająca Madonnę z Dzieciątkiem na Tronie. Jeszcze niżej, nad portalem, widnieje płaskorzeźba przedstawiająca scenę Ukrzyżowania z Dziewicą Maryją i św.