opublikowała swój drugi zbiór wierszy, Paura di Dio, który zawierał wiersze napisane między 1947 a 1953 rokiem oraz trzeci Nozze romane. W 1958 w antologii liryki włoskiej uwzględnia ją Salvatore Quasimodo, noblista z 1959 r. Najbardziej płodnym okresem był okres od lat 80. XX w., po przerwie spowodowanej pobytem w zakładzie psychiatryczny. W 1986 r. wydała swoją pierwszą pracę prozą L’altra verità. Diario di una diversa. Zawarła w niej informacje o pobycie w szpitalu Villa Fiorita w Affori na przedmieściu Mediolanu.
W 2019 r. ukazało się pierwsze wydania zbioru poezji Aldy Merini w języku polskim, w przekładzie Jarosława Mikołajewskiego Ziemia Święta | La Terra Santa.
Wybrana twórczość Poezja La presenza di Orfeo, 1953 Paura di Dio, 1955 Nozze romane, 1955 Tu sei Pietro, 1962 La presenza di Orfeo (Scheiwiller 1993, die Ausgabe enthält alle vier zuvor genannten Werke) La Terra Santa, 1984 Testamento, 1988 Vuoto d’amore, 1991 Ballate non pagate, 1995 Fiore di poesia, 1998 Superba è la notte, 2000 L’anima innamorata, 2000 Corpo d’amore, Un incontro con Gesù, 2001 Magnificat. Un incontro con Maria, 2002 Poema di Pasqua, 2003 La carne degli Angeli, 2003 Più bella della poesia è stata la mia vita, 2003 Clinica dell’abbandono, 2004