Powierzchnia biaława, brązowiejąca ku podstawie, łuseczkowata. Miąższ Białawy lub brudnobiały, o zapachu spermy, w smaku łagodny. Cechy mikroskopowe Zarodniki brązowe, o średnicy 6–7 µm, z kilkoma wyraźnymi, trójkątnymi lub czworokątnymi guzkami. Cystydy o długości do 110 µm i ściankach grubości około 1 µm. Brak reakcji z KOH.
Występowanie i siedlisko Znane jest występowanie strzępiaka żółtoblaszkowego w niektórych krajach Europy. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. podano cztery stanowiska – wszystkie już historyczne (1889, 1900 r.). Obecne występowanie tego gatunku w Polsce jest nieznane.
Grzyb mykoryzowy. Występuje na ziemi w lasach świerkowych, w wilgotnych, podmokłych miejscach, głównie w chłodniejszych regionach, od wczesnego lata do jesieni.
Przypisy Andrzej Nespiak, Grzyby. Tom XIX. Strzępiak (Inocybe), Warszawa – Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Marie Curie Skłodowskiej, 1990, .
Kategoria:Strzępiakowate Kategoria:Mykobiota Polski