Edward Szydełkiewicz (ur. 30 grudnia 1894 w Warszawie, zm. 20 sierpnia 1920 pod Brańszczykiem) – porucznik Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Wacława i Eweliny z domu Dębskiej. W 1913 ukończył Gimnazjum Pawła Chrzanowskiego w Warszawie, a następnie na Łotwie studiował na Politechnice Ryskiej. 20 maja 1916 został powołany w szeregi Armii Imperium Rosyjskiego. Podczas służby uczęszczał do szkoły wojskowej, a po jej ukończeniu walczył do listopada 1917 w składzie 103 Brygady Artylerii na frontach I wojny światowej. Następnie przeszedł do I Korpusu Polskiego, którym dowodził generał Józef Dowbor-Muśnicki.
10 listopada 1918 wstąpił w szeregi odrodzonego Wojska Polskiego, gdzie otrzymał przydział do 8 pułku artylerii polowej, z którym od 23 stycznia 1919 walczył na froncie wojny polsko-bolszewickiej i awansując na stopień porucznika. W 1920 w pułku był na stanowisku dowódcy 2 baterii. 7 czerwca 1920 w czasie walk pod Pilczą prowadząc silny ostrzał pozycji rosyjskich, uniemożliwił tym samym rozbicie oddziału polskiej piechoty. Za czyn ten został w 1921 pośmiertnie wyróżniony nadaniem Krzyża Srebrnego Orderu Virtuti Militari.
Zginął 20 sierpnia 1920 ugodzony kulą karabinową w skroń, podczas bitwy jaka się rozegrała pod Brańszczykiem, znajdującym się w okolicy Wyszkowa.