W listopadzie 1918 wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego i otrzymał przydział do warszawskiej kompanii garnizonowej. W okresie wojny polsko-ukraińskiej wziął udział w odsieczy Lwowa. Walczył w Małopolsce Wschodniej. W wojnie polsko-bolszewickiej bił się między innymi na froncie wołyńskim.
Po wojnie pozostał w zawodowej służbie wojskowej. 1 kwietnia 1922 został mianowany na stopień chorążego. W 1933 pełnił służbę w Kadrze 6 kompanii szkolnej łączności w Krasnymstawie, w następnym roku w Dowództwie 25 Dywizji Piechoty w Kaliszu, a w marcu 1939 w Kadrze 2 batalionu telegraficznego w Krasnymstawie na stanowisku instruktora kompanii szkolnej. Walczył w kampanii wrześniowej. W okresie okupacji działał w Armii Krajowej.
Po wyzwoleniu spod okupacji niemieckiej, wcielony do 2 Armii Wojska Polskiego przeszedł z nią cały szlak bojowy. Po wojnie zdemobilizowany w stopniu kapitana.
Zmarł 17 maja 1967 w Krasnymstawie, spoczywa na miejscowym cmentarzu. Był żonaty z Cecylią z Kłosowskich, z którą miał syna Jerzego Stanisława (ur. 21 stycznia 1927) i córkę Marię Małgorzatę (ur.