Interpretacja Dominującą tendencją w rosnącym ruchu anarchistycznym był tzw. anarchokomunizm, propagowany przez zwolenników imigranta rosyjskiego księcia Piotra Kropotkina, który w roku 1886 rozpoczął swój długi pobyt w Anglii. Kropotkin stał się intelektualnym mentorem rozmaitych grup anarchistycznych w Anglii i poza jej granicami. Oscar Wilde już wcześniej wykazywał sile przywiązanie do idei wolności, co m.in. widać w Sonecie do wolności (ang. Sonnet to Liberty), natomiast dopiero po lekturach pism Kropotkina ogłosił się anarchistą. W De Profundis, opisał go jako „człowieka o duszy pięknego białego Chrystusa przybywającego z Rosji” (Wilde 1905, s. 96). Niemniej jednak w Duszy ludzkiej w socjalizmie dostrzec można większy wpływ filozofii Williama Godwina aniżeli Kropotkina.
Według anarchistycznego historyka George’a Woodcocka „celem Wilde’a w Duszy ludzkiej w socjalizmie jest poszukiwanie społeczeństwa najbardziej sprzyjającego artyście. […] dla Wilde’a sztuka jest bowiem najwyższym celem, zawierającym w sobie oświecenie i regenerację, któremu musi być podporządkowane wszystko inne w społeczeństwie. […] Wilde jest anarchistą poprzez estetyzm”.