Dzięki tym dobrym stosunkom jego syn, Anton młodszy, został mianowany krótko przed I wojną światową prywatnym sekretarzem syna Józefa Karola, arcyksięcia Józefa Augusta Habsburga.
W Kieżmarku Döller rozwinął bardzo ożywioną działalność gospodarczą, społeczną i kulturalną. Doprowadził m.in. do otwarcia w Kieżmarku zawodowej szkoły tkackiej, pierwszej tego typu na terenie ówczesnych Węgier. Angażował się w akcjach charytatywnych.
Szczególnie intensywnie włączył się w działania zmierzające do powołania organizacji turystycznej i rozwoju turystyki w Tatrach, upatrując w tym drogi do gospodarczego rozwoju regionu. 11 maja 1873 r. został przewodniczącym roboczego komitetu założycielskiego, który doprowadził do powołania 10 sierpnia tegoż roku w Starym Smokowcu Węgierskiego Towarzystwa Karpackiego. W latach 1873–1876 był jego skarbnikiem, zaś w latach 1876–1883 urzędującym wiceprezesem. Po przeniesieniu w 1884 r. siedziby Towarzystwa do Lewoczy, będącej stolicą żupy spiskiej, Döller pozostał przewodniczącym kieżmarskiej sekcji MKE. Blokowany w różnych inicjatywach tatrzańskich przez lewockich działaczy centrali Towarzystwa doprowadził do przejścia w 1891 r. całej sekcji kieżmarskiej do nowo powstałego Węgierskiego Towarzystwa Turystycznego (MTE).