wzywał on do podjęcia na wielką skalę produkcji olejków kosodrzewinowych tak, aby każdy mógł zawieźć do domu cząstkę tatrzańskiego lasu, i by jednocześnie dzięki temu mieszkańcy Kieżmarku i Białej Spiskiej mogli rozszerzyć tereny wypasowe dla swoich stadBohuš Ivan: Ako kosodrewinu prehlásili za ochranný les, w: „Vysoké Tatry” nr 1/1982, s. 20–21..
Sam był czynnym turystą i taternikiem – m.in. uczestniczył w 1874 r. w siódmym wejściu na Gerlach (31 sierpnia, wraz z Mórem Déchym, Paulem Schwartzem, Josefem Schäferlingiem, przewodnikiem Johannem Stillem i tragarzem Samuelem Horvayem; było to zarazem pierwsze wejście najpopularniejszą dziś drogą przez Wielicką Próbę), a w 1877 r. w czternastym wejściu na Lodowy Szczyt (było to zarazem drugie wejście drogą przez Konia).
Döller utrzymywał liczne kontakty z polskimi działaczami turystycznymi, związanymi z Tatrami, zwłaszcza członkami założonego w 1873 r. Towarzystwa Tatrzańskiego. Korespondował z nimi nawet po polsku. W artykule Tátra und Tátra-literatur („Zipser Bote”, nr 30, 1891) wiele miejsca poświęcił Waleremu Eljaszowi. Po polsku opublikował m.in. propagandową broszurę pt. Zdrojowisko w Drużbakach na Spiżu, Rauschenbach (wraz z P.