prezesa, a następnie prezes instytucji. Doprowadził do zakończenia odbudowy siedziby Urzędu w Warszawie i do przeniesienia tu wszystkich wydziałów z Bytomia. Mimo ogromu prac organizacyjnych, kontynuował pracę naukowo-badawczą. W listopadzie 1945 roku otrzymał nominację na pracownika naukowego. Na podstawie długoletniej pracy jako bezpośredni wykonawca, inicjator i organizator wielu prac badawczych, mających duże znaczenie dla administracji miar, w 1955 roku uzyskał tytuł docenta. Główną sferą jego zainteresowań były wzorce wielkości elektrycznych. Nie bez powodu to właśnie Dziewulskiemu zostało powierzone przewodniczenie Komisji ds. Jednostek Wielkości Elektrycznych, która w 1953 roku przygotowała dekret o jednostkach fizycznych obowiązujących w PolsceRozporządzenie Rady Ministrów z dnia 1 lipca 1953 r. w sprawie prawnie obowiązujących jednostek miar. . Ważną pozycją w dorobku naukowym stała się, opracowana w 1956 roku pod jego redakcją, fundamentalna monografia pt. Prace Włodzimierza Krukowskiego, zawierająca starannie zebrany i umiejętnie opracowany cały dorobek profesora ocalały z pożogi wojennej. Jednakże kierowanie urzędem w okresie nasilającej się ingerencji władz bezpieczeństwa i instancji partyjnych ograniczało naukowo-badawczą sferę działalności.