Konstrukcyjnie Meadowbrook był identyczny z modelem Coronet, o rozstawie osi 123,5 cala (314 cm), lecz różnił się uboższym wykończeniem, głównie brakiem chromowanego panelu na błotniku tylnym. Oba nosiły kod fabryczny D-30. W przeciwieństwie do Coroneta, Meadowbrook oferowany był tylko jako czterodrzwiowy sześciomiejscowy sedan, w bazowej cenie 1848 dolarów. Napęd stanowił silnik 6-cylindrowy rzędowy dolnozaworowy L-Head o pojemności 230,2 cali sześciennych (3,8 l) i mocy 103 KM. Skrzynia biegów była manualna, z przekładnią hydrokinetyczną Gyrol Fluid-Drive.
thumb|left|1950 Dodge Meadowbrook W styczniu 1950 roku samochód otrzymał ograniczony lifting, głównie dotyczący atrapy chłodnicy, złożonej z trzech poziomych belek, z których górna była zagięta, dotykając końcami środkowej belki. Dwie niższe belki rozciągały się na całą szerokość przodu i łączyły na krańcach, otaczając okrągłe światła parkingowe. Na środku dolnych belek był emblemat firmowy. Model ten nosił kod fabryczny D-34.