Tabor składał się z dwuosiowych, 2-tonowych oraz czteroosiowych, 4-tonowych wagonów z metalową ramą. Wagony z metalową ramą były używane od 1924.

Na linii nigdy nie prowadzono oficjalnego ruchu publicznego, ale ze względu na lokalne potrzeby w niektórych wagonach dwuosiowych były montowane ławki na 6-8 osób. Hamulce były obsługiwane przez podróżujących. Znacząca poprawa wygody w ruchu pasażerskim nastąpiło po zakupieniu czteroosiowego, otwartego wagonu motorowego marki Orenstein & Koppel w Pestlőrinc. Dla pracowników wybudowano mieszkania i warsztaty w Kemence i Királyháza, a na końcu linii w Csarnavölgy istniała stajnia. Od 1929 funkcjonowała linia telefoniczna.

Schyłek (do lat 90. XX w.) Po II wojnie światowej lasy zostały przejęte przez państwo, które początkowo rozwijało koleje leśne. W 1947 po raz pierwszy wprowadzono lokomotywę spalinową. Linie były modernizowane – zastępowano stare szyny cięższymi, o wadze 7 i 9 kg/m. Na głównych liniach podkłady drewniane zastąpiono żelbetowymi. W 1955 przywieziono z Almamellék lokomotywę Hofher R-35.