Wiosną 1993 zaniedbany od lat tor był już w bardzo złym stanie technicznym. W kwietniu 1995 nagłe opady spieniły wodę strumienia Csarna i zniosły kilka mostów, zburzyły też mury oporowe i spowodowały niebezpieczne podmycia w wielu punktach. Linia poniosła wówczas katastrofalne straty. Latem 1999 nastąpiła kolejna powódź, jeszcze bardziej tragiczna w skutkach. Na linii pozostały dwa stojące mosty, ale były one bezużyteczne. W niektórych miejscach tor wisiał w powietrzu kilka metrów nad ziemią, podczas gdy w innych był pokryty gruzem na wysokość jednego lub dwóch metrów.
Rewitalizacja i ponowny rozwój (od 2000) W tym czasie jednak zmieniło się podejście do gospodarki leśnej i turystyki. Rozpoczęły się negocjacje między Stowarzyszeniem Przyjaciół Małych Kolei a Ipoly Erdő Rt., mające na celu rewitalizację linii. W 2000 stowarzyszenie wynajęło tory kolejowe za symboliczną kwotę, aby stworzyć muzeum leśnictwa i lokalnej kolei. Wiosną 2000 przywrócono do ruchu pierwszy odcinek linii o długości 1850 m. 29 lipca 2000 uroczyście otwarto ruch turystyczny na odcinku Kemence-Strand-Godóvár. Na linii ustanowiono dwa przystanki na żądanie: Csarnapuszta i Kőrózsa mh. Początkowo kolekcja pojazdów szynowych składała się z dwóch lokomotyw serii MD-40 (P-2, P-5) i czterech wagonów motorowych, jak również taboru przeznaczonego do remontu.