Założył polską ochronkę, czytelnię „Quo vadis” i polskie czasopismo regionalne „Orędownik” (1924). W 1932 wrócił do Polski. Od stycznia 1933 do 1 stycznia 1934 był kuratorem samodzielnej placówki duszpasterskiej w Górnej Grupie. Od 1935 przebywał w Chludowie, gdzie w nowicjacie werbistów pełnił rolę spowiednika nowicjuszy. W 1936 przeniesiono go do Rybnika, gdzie był inicjatorem sprowadzenia Sióstr Służebnic Ducha Świętego od Wieczystej Adoracji do Polski, co miało miejsce 14 i 15 lipca 1939. Z Rybnika po wybuchu II wojny światowej ewakuował się do Kielc. Trudne warunki ewakuacji nadwyrężyły jego zdrowie i po powrocie do Rybnika zapadł na zdrowiu i wkrótce zmarł na zawał serca. Pochowano go na cmentarzu parafii Matki Bożej Bolesnej w Rybniku (sektor 3-III-1-4).
Ordery i odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (30 kwietnia 1927)M.P. z 1927 r. nr 100, poz. 246 „za zasługi na polu narodowo-społecznem” - tu jako ks. Józef Bayerlein Marjański.