Uczęszczał do szkoły wiejskiej we Wronowie. Tam również przystąpił do I Komunii św. Naukę kontynuował w gimnazjum w Warszawie. Po ukończeniu piątej klasy tejże szkoły, w 1906 r., wstąpił do płockiego Seminarium Duchownego. We wrześniu 1907 r. przyjęto go do zakonu Jezuitów. W 1913 r. ukończył gimnazjum klasyczne w Chyrowie. Studia filozoficzno-teologiczne zakończył tytułem licencjata.
8 lutego 1920 r. (w Starej Wsi) przyjął święcenia kapłańskie z rąk biskupa Karola Fischera. Pracował w Krakowie, Dziedzicach i Chyrowie. Zakon opuścił w 1923 r. Wrócił do pracy w diecezji. Został wikariuszem w kościele farnym w Płocku, a pod koniec czerwca 1924 r. otrzymał nominację na wykładowcę literatury polskiej w tamtejszym liceum diecezjalnymNominację cofnięto ze względu na kontrowersje jakie wzbudziła publikacja ks. Maciątka pt. „Na Sobór Watykański”.. Pełnił posługę kapłańską w Baranowie i Czerwińsku. Następnie był wikarym w parafiach w Kobylinie, Małym Płocku, Suwałkach i w Bargłowie (diecezja łomżyńska). Administrował w parafii w Mikaszówce (od 1934 r.), a od 1 września 1937 r. został proboszczem w WiżajnachZob.: m.in. W. Guzewicz, Wspomnienia o księdzu Stanisławie Maciątku, proboszczu parafii w Wiżajnach, spisane przez ks. Kazimierza Hamerszmita, „Studia Ełckie” 2007, nr 9, s. 127–130.