Podczas konferencji sformułowano zasadę, że autorytet w kościele anglikańskim opiera się na Piśmie Świętym, tradycji, wyznaniach wiary, nauczaniu, sakramentach, świadectwie świętych, oraz na consensus fidelium, czyli zgodzie wiernych – ciągłym działaniu pod wpływem Ducha Świętego. Autorytet ten posiada elastyczność, dzięki której przewaga jednego elementu nad pozostałymi może się zmieniać i zmienia się wraz ze zmianą warunków, w jakich żyje Kościół. W tym kontekście wolność ludzka, która realizuje się w drodze uwalniania od przywiązań do swoich egoistycznych potrzeb, nie jest pojęciem statycznym. Konferencja oświadczyła, że wyznanie anglikańskie lepiej zaleci religię chrześcijańską przedstawicielom innych narodów, niż inne wyznanie, w którym zbytnia sztywność trzymania się tradycji, zbyt dosłowna interpretacja Pisma Świętego albo przesadny lęk przed działaniem rozumu hamuje pojmowanie wiary chrześcijańskiej i stosowanie się do niej.