Krótkie, silnie poprzeczne, z wierzchu wypukłe z silnie opadającymi bokami przedplecze pozbawione było obrzeżenia. Kształt tarczki był niemal trójkątny. Długie, najszersze na wysokości barków, silnie wypukłe pokrywy miały na całej długości dobrze zaznaczone i niemal równoległe linie przyszwowe oraz bardzo wąskie epipleury. Zatułów cechował się odsłoniętymi na całej długości, wąskimi episternitami oraz zapiersiem (metawentrytem) z wypukłym środkiem i kątowo wciętą między biodrami krawędzią tylną. Biodra środkowej pary odnóży były poprzeczne i położone bardzo blisko siebie, zaś te pary tylnej były nieco ukośne, krótkie i z bardzo słabo zaznaczonymi płytkami udowymi. Wąskie i długie odnóża miały golenie ze ściętymi wierzchołkami, zaopatrzonymi w grube szczecinki i wmieszane w nie ostrogi. Stopy miały krótkie i grube szczecinki na wierzchołkach członów oraz niezmodyfikowane pazurki. Przednia para stóp u E. harmonicus była smukła, natomiast u E. gracilis nieco szersza, z lekko płatkowatymi członami.
Na spodzie odwłoka widocznych było pięć sternitów (wentrytów). Pygidium było od góry całkowicie nakryte pokrywami.
Przypisy
Kategoria:Elodophthalmidae Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 2008 roku