Za ten czyn pośmiertnie odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. 1 lipca 1916 został mianowany podporucznikiem w piechocie. 28 września 1917, po kryzysie przysięgowym, został zwolniony z Legionów. 15 listopada 1917 został wcielony do c. i k. Armii i przydzielony do c. i k. Pułku Piechoty Nr 19. 3 marca 1918 uciekł na Ukrainę i wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej. 10 listopada 1918 na czele żytomierskiego batalionu POW przybył do Włodzimierza.
17 grudnia 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem stopnia porucznika nadanego przez generała Edwarda Śmigłego-RydzaDz. Rozk. Wojsk. Nr 13 z 23 grudnia 1918 roku, poz. 373.. 4 grudnia 1919 został mianowany z dniem 1 grudnia 1919 kapitanem, warunkowo do czasu zakończenia prac przez Komisję Weryfikacyjną. Był wówczas oficerem 1 pułku piechoty LegionówDz. Rozk. Wojsk. Nr 99 z 29 grudnia 1919 roku, poz. 4284.. Wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej na stanowisku dowódcy 6. kompanii 6 pułku piechoty Legionów. Poległ 25 czerwca 1920 nad rzeką Płotnica prowadząc III batalion do ataku na redutę pod miejscowością Perga i tam też został pochowany.