Szkolnej Flotylli U-Bootów.

Od 3 marca do 2 kwietnia 1941 roku przechodził kurs pływania podwodnego na U-564, w dniu zaś jego ukończenia objął stanowisko dowódcy tego okrętu, które sprawował do 1 października 1942 roku. Z tym dniem przeszedł do 1. Flotylli U-Bootów „Weddingen”, od 26 października 1942 roku natomiast pełnił funkcję instruktora w dywizji szkolnej 2. Unterseeboots-Lehrdivision (2. ULD), po czym 13 marca 1943 roku objął stanowisko szefa sztabu 27. Szkolnej Flotylli U-Bootów. Z dniem 27 maja 1944 roku został skierowany do Norwegii, gdzie do września tego roku służył jako regionalny FdU Nordwegen, po czym aż do zakończenia wojny służył jako FdU Nordmeer. Po kapitulacji Niemiec został uwięziony i następnie zwolniony 16 maja 1946 roku.

Do listopada 1940 roku odbył 9 patroli bojowych jako 1. oficer U-48 walnie przyczyniając się do zatopienia 200 000 ton tonażu, po czym jako samodzielny dowódca U-564 przeprowadził sześć patroli, podczas których zatopił 19 jednostek o łącznym tonażu 96 444 ton. Za swe zasługi, 3 listopada 1940 roku jako 45 w Kriegsmarine i 20. w U-Boot-Waffe otrzymał Krzyż Rycerski. 21 grudnia 1941 roku do jego Krzyża Rycerskiego zostały dodane Liście Dębu, które otrzymał jako 56. w Wehrmachcie, 11 w Kriegsmarine i 9.